US - TG , BE : นอกใจ!?

posted on 15 Jan 2009 04:24 by nu-g-za

สวัสดีค่ะพ่อเเม่พี่น้องทั้งหลาย...

ในที่สุดก็ได้เเต่งลงบล๊อคทั้งทีT-T

เนื่องจากอยู่ในกลุ่มผู้ก่อตั้งUS(มั่ง)

เลยลองเเต่ฟิกดูเเล้วให้เจ๊วูฟฟี่อ่านดู

เจ๊เเกบอกผ่าน ดีใจโว้ยยย>.<

พอเอาไปให้เจ๊ซากูระอ่านเจ๊บอกว่า...

ปัญญาอ่อน T-T

ทำร้ายจิดใจกันไปแล้วTT^TT

เลยอยากให้คนที่สนใจเรื่อง US มาดูว่าผ่านมั้ย?

มาดูกันเลยๆ

................................................................................................

US –TG,BE : นอกใจ!?               

“นี้ๆโทยะ เดี๋ยวฉันไปเอาการ์ตูนของจิฮารุที่อากาโอะเอาไปก่อนนะ”

...ตลอดเวลาที่ผมอยู่กับมันผมนึกว่าผมเชื่อถือมันได้...

 ...ไม่หักหลังผม...

...แต่มันก็ทำให้ผมผิดหวัง...

“เอย์สึเกะๆ ช่วยไปบอกจิฮารุทีนะว่าการ์ตูนทีจิฮารุให้โกคุอิมันยืมอ่ะ อยู่ที่เรา ยืมอ่านต่อแป๊บ”

คำพูด...ของคนที่ไว้ใจที่สุด....

คำพูด...ของคนที่ผมรักมากที่สุด...

คำพูด...ของคนที่ว่าชาตินี้จะอยู่ด้วยกันตลอดไป...

บัดนี้...       

ไม่มีอีกแล้ว... 

50นาทีก่อนหน้านี้...

“หนุ่มๆจ๊ะ ทำอะไรกันอยู่เอ่ย!!!”เสียงจิฮารุดังมาแต่ไกล

“แล้วเจ๊ล่ะ มาทำอะไร?”อากาโกะสวนตอบ

“นี่! ฉันอ่อนกว่าแกนะยะ มาเรียกเจ๊ เสียหมด”จิฮารุเอ็ด

“ยังไงซะ เจ๊ก็เกิดก่อนพวกเรา 4 – 5 วันนะ”เพนชิเอ่ย

“ชิ! แล้วตกลงฉันจะได้คำตอบที่ฉันถามมั้ย? แต่อากาโอะไม่ต้องตอบ ให้แฟนมันตอบ”จิฮารุพูดแล้วชี้ไปทางเอย์สึเกะ

“ไม่ใช่แฟน!”ไม่ใช่เสียงของอากาโอะหรือของเอย์สึเกะ แต่เป็นเสียงของ มาโมริ

“ไม่ใช่แฟน แต่เป็นเมีย จิฮารุมาแท็กหน่อย” แล้วเพนชิกับคุโรรินก็เริ่มไม่แน่ใจว่าจะมีเพื่อนเป็นกับไอ้สองตัวนี้ต่อไปดีไม

เอย์สึเกะกับอากาโอะทำท่าจะเดินหนี มาโมริกับจิฮารุจึงรีบดึงไว้

“เฮ้ย! อย่าเพิ่งไป แค่ล้อเล่นเอง คุโรริน เพนชิ มาช่วยดึงไว้หน่อย!” ทั้งสองคนไม่มาช่วยแล้วคิดในใจว่า

...เป็นตรู ตรูก็หนี...

แต่ในที่สุดแรงความพยายามของทั้งสองคนก็ไม่อาจฉุดเอย์สึเกะกับอากาโอะได้

“อ่ะ! หวัดดี จิฮารุ มาโมริ เพนชิ แล้วก็คุโรริน อ่ะนี่ หนังสือที่ฝากซื้อนะจิฮารุ”คามินะ เทชิ โผล่มาจากไหนไม่รู้

“เอ้า มาทำไมให้อายบ้านนาเล่านวลน้อง ไม่ต้องกลับคืนมา วันจะไปไม่ลา หนีหน้าไปกับหนุ่มเมืองหลวง”จิฮารุร้องขึ้น

“เพลงอะไรนะจิฮารุ?”คุโรรินถาม

“ไม่รู้เหมือนกันนะ แต่พอเวลาเรามาหาจิโนสึเกะทีไร มันก็ร้องขึ้นแบบนี้”จิฮารุตอบ

“ว่าแต่ของที่ฝากซื้อนี่มันอะไรอ่ะ?”เพนชิถาม

“มันก็คือ...ครูสอนพิเศษจอมป่วน รีบอร์น เล่มที่ 18 มีท่านฮิขึ้นปกเด่นหรา เสียดายที่ไม่มีท่านโน่”จิฮารุโฆษณาเสร็จสรรพ ก็....

“ยืมอ่านหน่อยนะจิฮารุ”โกคุอิมาจากไหนก็ไม่รู้อีกแล้วครับท่าน ถามขึ้น

“นี่...เจ้าของยังไม่ได้อ่านเลย ริอาจมาอ่านก่อนเหรอ”นี้ไม่ใช่เสียงของจิฮารุ แต่เป็นของมาโมริ

“ไม่ต้องทำเป็นพูดเลยมาโมริ ฉันรู้ที่แกพูดอย่างนี้อ่ะ จะของส่วนบุญอ่านด้วยใช่ไม?”จิฮารุพูดอย่างรู้ทัน

“แหม จิฮารุก็พูดยังกะว่าเราเป็นคนอื่นคนไกลกัน ฉันกะแค่อยากอ่านด้วยเท่านั้นเอง...”มาโมรุอธิบาย

“ชิ! โกคุอิ ฉันให้ยืม พรุ่งนี้เอามาคืนด้วยล่ะ เทชิส่งให้ไปเลย”ว่าแล้วเทชิก็ส่งหนังสือการ์ตูนไปให้โกคุอิ“ขอบใจจิฮารุ เดี๋ยวเอามาคืนนะ”แล้วโกคุอิก็วิ่งหายไปกับสายลม...

ลานอาซางาโฮะ(ดอกคิเคียว)ที่จริงมันก็เป็นสวนธรรมดา แต่มีดอกคิเคียวปลูกไว้เยอะมาก ทุกๆคนจึงเรียกที่นี้ว่า ลานอาซางาโฮะ หรือ ลานคิเคียว

มุมหนึ่งในลากดอกคิเคียว คาวาสึเอะ โกคุอิ กำลังนั่งอ่านการ์ตูนที่จิฮารุให้ยืม แต่จู่ๆก็ถูกใครบางคนดึงออกไป

“เฮ้ย! ใครดึงวะ!

“อ่านแป๊บ”อากาโอะพูด

“อากาโอะ ฉันยังอ่านไม่จบเลย เอามาก่อน เดี๋ยวฉันอ่านจบแล้วให้แกอ่าน เพราะยังไงก็ไม่ใช่ของฉัน เป็นของจิฮารุ”โกคุอิร้อง

“...”อากาโอะไม่ตอบ มัวแต่อ่าน

“อากาโอะ ฟังที่ฉันพูดมั้ยเนี่ย นี่!! อากาโอะ!

“...”ยังเงียบโกคุอิเห็นเงียบ จึงหยิบแว่นออกจากหน้าของอากาโอะ ตั้งใจว่าถ้าไม่มีแว่นแล้วจะอ่านไม่ออกเหมือนโทยะ แต่ผิดคาด เนื่องจากอากาโอะสายตาสั้นนิดเดียว ในเวลานั้นเองโทยะก็ออกมา

“นี้ พวกนายทำอะไรอยู่?”โทยะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“โทยะ!! ไอ้เจ้าอากาโอะมันแย่งการ์ตูนฉันไปอ่ะ เอาคืนมาให้หน่อย”โกคุอิพูด แต่ช้าไปเสียแล้ว อากาโอะมันวิ่งไปตั้งแต่โทยะพูดคำแรกแล้ว

“เฮ้ย ไปแล้วหรอ โว้ยยยยย”แล้วโกคุอิก็สบถออกมา

“ใจเย็นน่า ปะ ไปโรงอาหารกัน เดี๋ยวฉันเลี้ยงไอติม”

“เลี้ยงจริงนะอย่าลืมที่บอกไว้ล่ะ งั้น..ไปเลยยยย”โกคุอิอารมณ์ดีขึ้นมาอีกรอบ

30 นาทีผ่านไป

หลังจากที่โกคุอิกับโทยะกินไอติมเสร็จทั้งสองก็ไปเดินเล่นที่ลานดอกคิเคียวอีกรอบ จนกระทั่งได้เวลาที่อากาโอะควรจะอ่านการ์ตูนจบจึงพูดกับโทยะว่า...

“นี้ๆโทยะ เดี๋ยวฉันไปเอาการ์ตูนของจิฮารุที่อากาโอะเอาไปก่อนนะ”

“...”โทยะไม่พูด ได้แต่จับมือโกคุอิแน่นขึ้นเหมือนไม่อยากให้ไป

“แป๊ปเดียวน่าโทยะ เดี๋ยวฉันมา”แล้วโกคุอิก็แกะมือออก แล้ววิ่งไป

ทางด้านอากาโอะ

หลังจากที่อากาโอะแย่งหนังสือจากโกคุอิได้ก็รีบวิ่งมาที่ห้อง เอย์สึเกะที่อยู่ในห้องเลยสงสัยว่าทำไมถึงวิ่งมา

“อ๋อ พอดีแย่งการ์ตูนจากโกคุอิมา แต่โทยะดันมาอ่ะดิ เกือบเอาตัวไม่รอด แล้วนั้นกล่องอะไรนะ?”อากาโอะถาม

“กล่อง...ระเบิด...”เอย์สึเกะตอบหน้าตาเฉย

“เฮ้ย!! จริงง่ะ แล้วใครส่งมา?”อากาโอะถามอีกรอบ

“...”เอย์สึเกะไม่ตอบ แต่เปิดกล่องหน้าตาเฉย

อากาโอะจึงรู้ว่ามันหลอกเขาแน่ๆ จึงไปเบิร์ดกะโหลกทีหนึ่ง

“โอ๊ย!”เอย์สึเกะร้อง

“ไม่ต้องมา”โอ๊ย”เลย กวนดีนัก สมควรแล้วล่ะ  กล้องวิดีโอใหม่เหรอ ได้จากใครละ?”

“ญาติส่งมาให้นะ...กำลังอยากได้พอดี...”เอย์สึเกะพูด

“งั้นก็ศึกษาต่อไปนะอเล็กซ์ ฉันอ่านการ์ตูนต่อ”แล้วอากาโอะก็กระโดดขึ้นไปอ่านบนเตียง

หลังจากนั้นประมาณ 30 นาที

เอย์สึเกะศึกษาแล้วก็ตั้งกล้องวิดีโอทดลองถ่ายโดยหันไปทางเตียงที่อากาโอะนอนอ่านอยู่ อากาโอะเห็นว่าเสร็จแล้วเลยพูดว่า

“เอย์สึเกะๆ ช่วยไปบอกจิฮารุทีนะว่าการ์ตูนทีจิฮารุให้โกคุอิมันยืมอ่ะ อยู่ที่เรา ยืมอ่านต่อแป๊บ”

เอย์สึเกะไม่พูดอะไร เพราะทำในสิ่งที่ต้องการเสร็จแล้ว จึงออกไปตามคำสั่งไม่นานนักโกคุอิก็ขึ้นมาถึงบนห้องของอากาโอะแล้ว

“อากาโอะ เร็ว เอาการ์ตูนมา เดี๋ยวจิฮารุจะว่าเราอ่านนาน”

“แป๊บเดียวสิ ฉันยังอ่านไม่จบเลย แล้วฉันก็บอกให้เอย์สึเกะไปบอกแล้วด้วย ว่าการ์ตูนอยู่ที่ฉัน เจ๊แกต้องให้นายอ่านต่ออยู่แล้ว”อากาโอะพูด

“แต่ฉันอยากอ่านตอนนี้นี่นา เอามาๆๆๆ”โกคุอิพูดพร้อมเขย่าหัวอากาโอะ น่าอัศจรรย์ที่อากาโอะอ่านต่อไปได้โกคุอิเริ่มหมดความอดทน จึงกระโจนขึ้นไปบนหลังอากาโอะแล้วเอามือขวากดหัวอากาโอะที่เตียง มือซ้ายพยายามแย่งหนังสือการ์ตูน

“โกคุอิฉันเห็นนายมาตั้ง....”โทยะที่ตามโกคุอิมาเพราะเป็นห่วง ได้เห็นภาพที่ว่า ก็นิ่งไป...

“เอ่อ...อากาโอะ ฉัน.............”เอย์สึเกะที่ขึ้นมาพร้อมกับโทยะก็ตกใจไม่แพ้กัน สมองกำลังประมวลภาพที่เห็นว่า อากาโอะกับโกคุอิ ทำอะไรอยู่ เมื่อประมวลเสร็จเอย์สึเกะก็วิ่งออไปโดยไม่พูดไม่จา

“เดี๋ยวอเล็กซ์ รอฉันก่อน อเล็กซ์!!!!!!!”อากาโอะก็พลักโกคุอิออก แล้ววิ่งตามเอย์สึเกะไป

“โทยะ มันไม่ใช่อย่างที่นายเห็นนะ”